Debaty sejmowex904 Kadencja

Interpelacja w sprawie niedopuszczenia na rynek przez resort zdrowia leku na stwardnienie rozsiane

   W ostatnich tygodniach opinia publiczna została zbulwersowana wypowiedzią wiceminister zdrowia Janiny Mańko, która z zaskakującą szczerością przyznała na łamach ˝Gazety Wyborczej˝ (8 grudnia 1998 r.), iż ministerstwo świadomie zwlekało z wypuszczeniem na rynek leku na stwardnienie rozsiane w obawie, że lekarze zaczną go przepisywać masowo na zielone recepty, a budżet tego nie wytrzyma.    Panie Ministrze! Nie istnieje żadne usprawiedliwienie dla tego typu procederu. Nawet najdalej idące podejrzenia w stosunku do lekarzy, oparte na iście stalinowskim przekonaniu o domniemaniu winy osób wypisujących tzw. zielone recepty, nie stanowi żadnej podstawy do przekreślania szansy na leczenie chorych na stwardnienie rozsiane. W praworządnym państwie demokratycznym do rangi zasady ustrojowej urasta domniemanie niewinności i w tym świetle ministerialne obawy wypełniają znamiona deliktu konstytucyjnego (art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Co więcej, niewybaczalne jest zamykanie dostępu do najnowszych zdobyczy medycyny z uwagi na to, że ˝budżet tego nie wytrzyma˝. Zarówno lekarstwa jak i ˝zielone recepty˝ mają służyć obywatelom, nie budżetowi. W myśl zapisów konstytucji ˝Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia˝ (art. 38). Budżet z pewnością nie jest wartością zasługującą na większą ochronę niż ludzkie życie.    Dla osób chorych na stwardnienie rozsiane jedną z najstraszniejszych chorób schyłku XX w., każdy dzień, o który dzięki zastosowaniu nowego leku można opóźnić postępy choroby, jest na wagę złota. Świadome działanie ministra zdrowia jako osoby odpowiedzialnej za funkcjonowanie resortu zdrowia, mające na celu niedopuszczenie na rynek lekarstwa na stwardnienie rozsiane, wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 160 Kodeksu karnego.    Czy prawdziwe są stwierdzenia zawarte w wypowiedzi p. wiceminister J. Mańko? Jeśli tak, jakie działania podejmie pan w celu wynagrodzenia szkód powstałych w konsekwencji podjętych decyzji? Czy budżet ministerstwa przygotowany jest na wypłatę odszkodowań z tytułu słusznych roszczeń osób chorych na stwardnienie rozsiane i ich rodzin, jeśli z takimi wystąpią?    Poseł Bogdan Lewandowski    Warszawa, dnia 29 grudnia 1998 r.