Interpelacja w sprawie programu działań na rzecz repatriacji Polaków z Kazachstanu oraz z innych terenów byłych republik radzieckich

   W swoim exposé wygłoszonym na posiedzeniu Sejmu w dniu 10 listopada 1997 r. podkreślił pan szczególne zainteresowanie rządu dla sytuacji Polaków zamieszkujących poza granicami kraju, zapowiadając przyspieszenie, ułatwienie i uproszczenie procedur związanych z uzyskaniem obywatelstwa polskiego, zwłaszcza dla rodaków zamieszkałych na terytoriach państw powstałych po rozpadzie Związku Radzieckiego. Na szczególne zainteresowanie zasługuje ok. 60 tys. Polaków pragnących powrócić do kraju swoich przodków z Kazachstanu. Mimo upływu ośmiu miesięcy, nie widać żadnego przyspieszenia w tej dziedzinie. Z przekazanych mi przez Towarzystwo Lwowa i Kresów Wschodnich informacji wynika, że od 1989 r. na terenie kraju osiedliło się ok. 2 tys. naszych rodaków. W tym czasie na terenie Republiki Federalnej Niemiec osiedliło się ponad 1,5 mln zagranicznych Niemców, a do Rosji w ciągu kilku ostatnich lat powróciło z Kazachstanu ok. 800 tys. osób. Zjawiska te, a zwłaszcza towarzyszące im okoliczności są pod wieloma względami nieporównywalne, niemniej obrazują zaangażowanie poszczególnych rządów i społeczeństw na rzecz rodaków pragnących powrócić do macierzy. Na tym tle opinie, że działania polskich władz państwowych w omawianej dziedzinie zasadniczo odbiegają od składanych deklaracji muszę uznać za w pełni uzasadnione. Co więcej, coraz wyraźnej artykułowana jest teza, że w porównaniu z działaniami w ostatnim roku rządu poprzedniej kadencji, który powierzył wicepremierowi M. Pietrewiczowi całokształt spraw związanych z repatriacją, nastąpił wyraźny regres. Opinie te mają tym mocniejszą i wyrazistszą wymowę, że pochodzą od stowarzyszeń i organizacji, które eksponują swój narodowo-patriotyczny charakter i oczekiwały od rządu wywodzącego się z nurtu solidarnościowego większej wrażliwości, większej operatywności i wyraźnego postępu w rozwiązywaniu tego problemu.    W związku z powyższym zwracam się do pana premiera z następującymi pytaniami:    1. Co spowodowało marginalizację problemu repatriacji Polaków z terenów b. republik radzieckich, w tym z Kazachstanu, mimo deklaracji o priorytetowym potraktowaniu tej kwestii?    2. Jakie działania, w jakim terminie i przy pomocy jakich środków podejmie Rada Ministrów RP, aby stowarzyszenia, organizacje i obywatele uwrażliwieni na tę problematykę, a nade wszystko Polacy mieszkający za wschodnią granicą nie mieli podstaw do podejrzeń, że teza exposé, iż Polska o rodakach nie zapomniała pozostaje tylko czczą deklaracją?    Poseł Kazimierz Nycz    Przemyśl, dnia 13 lipca 1998 r.





Księgarnia katalog apple morto pozycjonowanie tłumaczenia symultaniczne Wrocław kabiny prysznicowe