Debaty sejmowex904 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie podwójnego opodatkowania pojazdów samochodowych o ładowności powyżej 2 ton

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na załączoną przy piśmie z dnia 19 stycznia 2000 r., znak: SPS-0202-3106/00, interpelację pana posła Jerzego Jaskierni w sprawie podatku od środków transportowych, uprzejmie wyjaśniam.    Ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych (DzU nr 123, poz. 780 z późn. zm.), której przepisy weszły w życie od 1 stycznia 1998 r., dokonano nowelizacji przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w części dotyczącej podatku od środków transportowych. Zasadnicza zmiana tych przepisów polega na zlikwidowaniu obowiązku podatkowego od samochodów osobowych, ciągników rolniczych, przyczep i naczep o ładowności do 5 ton i samochodów ciężarowych o ładowności do 2 ton, bez wprowadzania w to miejsce innego tytułu podatkowego. Opodatkowaniu tym podatkiem nadal podlegają pojazdy samochodowe o ładowności powyżej 2 ton.    Z konstrukcji tego podatku wynika, iż ma on charakter osobisty, bezpośredni i rzeczowy (majątkowy). Obciążenie podatkiem od środków transportowych nie ma związku z intensywnością wykorzystania pojazdu przez jego właściciela, a koszty związane z eksploatacją pojazdów - w szczególności koszty związane z zakupem paliwa - obciążają bezpośrednio każdego właściciela pojazdu bez względu na to, czy jest obowiązany do płacenia podatku od środków transportowych, czy też jest z tego obowiązku zwolniony.    Przedstawiając powyższe, pragnę zauważyć, iż nie ma podstawy prawnej do stwierdzenia, iż zlikwidowany, w części dotyczącej samochodów osobowych, podatek od środków transportowych został zastąpiony opłatą drogową wliczoną w cenę paliwa, przyczyniając się do dodatkowego obciążenia właścicieli pojazdów samochodowych o ładowności powyżej 2 ton. W przepisach szczególnych dotyczących omawianego podatku ani też w ustawie o finansowaniu dróg publicznych (DzU z 1997 r. nr 123, poz. 780 z późn. zm.) nie ma normy prawnej, która wprowadzałaby taką opłatę. Zwracam również uwagę, iż cenę paliwa, oprócz innych czynników, kształtuje podatek akcyzowy będący zupełnie odrębną kategorią podatku, regulowaną odrębnymi przepisami, której nie można łączyć (utożsamiać) z podatkiem od środków transportowych. Do płacenia podatku akcyzowego zobowiązane są podmioty, które zgodnie z art. 34 ust. 1 w związku z art. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. (DzU nr 11, poz. 50 ze zm.) dokonują sprzedaży towarów (wyrobów akcyzowych), o których mowa w załączniku nr 6 do ustawy.    Dodatkowo pragnę poinformować, iż konsekwencją wprowadzonych zmian w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych - likwidacja podatku od środków transportowych w części dotyczącej samochodów osobowych - było zwiększenie wydatków z budżetu państwa rekompensujących ubytki związane z wprowadzoną zmianą w zasadach naliczania podatku od środków transportowych. Kwota subwencji drogowej wprowadzona od 1 stycznia 1998 r. wynosiła 972,4 mln zł, co stanowiło 99,3% realizacji uchwał rad gmin. Subwencja ta wzrasta w proporcji do planowanego wzrostu dochodów z podatku akcyzowego od paliw silnikowych; w 1999 r. wynosi 1152,7 mln zł, a w 2000 r. osiągnie kwotę 1285,8 mln zł. Na wydatki związane z budową, modernizacją, utrzymaniem i ochroną dróg - stosownie do art. 3 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy o finansowaniu dróg publicznych - zapewnia się w ustawie budżetowej środki finansowe w wysokości nie mniejszej niż 30% planowanych na dany rok wpływów z podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Ubytki dochodów własnych budżetów gmin z powodu częściowej likwidacji podatku od środków transportowych, zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999-2000 (DzU nr 150, poz. 983 ze zm.) są rekompensowane w wysokości nie mniejszej niż 10,5% planowanych w ustawie budżetowej wpływów z podatku akcyzowego od paliw silnikowych.    Konkludując należy stwierdzić, iż na obecnym etapie nie jest możliwe określenie źródła rekompensat dla gmin z tytułu utraconych wpływów spowodowanych likwidacją w całości podatku (w 1998 r. wpływy z podatku od środków transportowych wynosiły 347,1 mln zł). Dodatkowo podatek ten stanowi obszar negocjacji z państwami Unii Europejskiej, jego likwidacja będzie stanowiła wyraźną sprzeczność interesów pomiędzy Polską a państwami Wspólnoty Europejskiej. Wszelkie ewentualne zmiany w tym podatku muszą być szczegółowo rozpatrzone, mając na uwadze fakt, iż w krajach Unii jest on powszechnie stosowany. Te obszary są już przedmiotem wnikliwej analizy w ramach przeprowadzanych zmian w systemie finansów samorządowych oraz prac podjętych pod kątem dostosowania polskich norm do przepisów praw Unii Europejskiej.    Pragnę również podkreślić, iż zgodnie z ustawą z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (DzU nr 9, poz. 31 z późn. zm.) minister finansów określa w drodze rozporządzenia jedynie maksymalne stawki podatku od środków transportowych, natomiast wysokość stawek w poszczególnych gminach określa rada gminy w drodze stosownej uchwały. Podatek od środków transportowych stanowi źródło dochodów gmin i to one decydują o jego przeznaczeniu. Ponadto w wyłącznej gestii gminy leży zakres określenia zwolnień w tym podatku, gmina zgodnie z dyspozycją art. 7 ust. 2 wyżej powoływanej ustawy ma władztwo w stosowaniu innych zwolnień niż określonych w ustawie.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Jan Rudowski    Warszawa, dnia 10 lutego 2000 r.