Debaty sejmowex904 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie ograniczenia dostępu do leczenia chorób alergicznych

   W związku z zapytaniem pana posła Władysława Stępnia, przekazanym przy piśmie z dnia 18 lutego nr SPS-0202-1457/99, w sprawie dostępu do leczenia chorób alergicznych uprzejmie informuję, że:    Ad 1. Na podstawie badań przeprowadzonych przez m.in. Kolegium Lekarzy Rodzinnych, Instytut Medycyny Wsi w Lublinie, a także na podstawie interwencji zgłaszanych do Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej funkcjonowanie lekarza rodzinnego generalnie ocenia się jako dobre i spełniające oczekiwania pacjentów.    Korzyści wynikające z wprowadzenia do podstawowej opieki zdrowotnej instytucji lekarza rodzinnego odczują zarówno usługobiorcy, usługodawcy, jak i dysponenci środków publicznych. Szacuje się, że docelowo lekarz rodzinny jest w stanie zaspokoić 80% potrzeb zdrowotnych społeczeństwa.    Obecnie funkcjonuje ok. 500 praktyk lekarzy rodzinnych. Prawie wszystkie z nich są dostępne rano i wieczorem. Sondaże przeprowadzone wśród pacjentów wskazują na duże zadowolenie z poziomu świadczonych usług.    Okres dwóch miesięcy od chwili wprowadzenia w życie ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (DzU nr 28, poz. 153 z późn. zm.) jest jeszcze zbyt krótki, by można było ocenić stopień zmniejszenia i utrudnianie dostępu do specjalistycznych świadczeń zdrowotnych.    Ad 2. Zdaniem Grażyny Maciejewskiej-Kurzawa z Polskiego Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom Chorym na Astmę i Alergię, z siedzibą w Rabce, o sukcesie w leczeniu chorób alergicznych decydują trzy zasadnicze czynniki:    a) sytuacja materialna rodziny;    Kondycja ekonomiczna rodziny chorego, zwłaszcza dziecka, decyduje o jego leczeniu, kształceniu i wypoczynku.    Istotny wpływ na pogarszanie się tej sytuacji w rodzinach alergików ma przede wszystkim: zaostrzenie kryteriów przyznawania zasiłku pielęgnacyjnego, sprywatyzowanie gabinetów lekarskich i laboratoriów, podwyższenie cen leków (w 1996 r. wydatki na leki z budżetu rodziny sięgały ok. 20%).    b) dostęp do specjalistycznej placówki służby zdrowia, lekarza specjalisty;    Mimo coraz większej liczby jednostek specjalizujących się w leczeniu astmy i alergii, okres oczekiwania na pierwszą wizytę u alergologa jest długi i wynosi ok. 9 miesięcy. Nieudzielanie pacjentom informacji na temat diagnostyki i leczenia chorób alergicznych, bezskuteczne terapie antybiotykowe, niemożność otrzymania skierowania do poradni specjalistycznej, długi okres oczekiwania na pierwszą wizytę i badania diagnostyczne - to niewątpliwie przyczyny wzrastania z każdym rokiem liczby małych alergików i astmatyków.    Jak twierdzą: doc. dr hab. Michał Pirożyński z Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie oraz prof. dr hab. Ryszard Kurzawa z Kliniki Chorób Alergicznych Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc Zespołu Pediatrycznego w Rabce - w ostatnich latach wykazano, że głównymi czynnikami związanymi z rosnącą chorobowością w tej grupie chorych są błędy w rozpoznawaniu i nieprawidłowe leczenie. Długofalowe kontrolowanie choroby alergicznej obejmuje: edukację chorych, ograniczenie ekspozycji na znane czynniki wywołujące chorobę, długotrwałe podawanie leków, wprowadzenie metod pozwalających na identyfikację czynników świadczących o pogorszeniu oraz szybkie leczenie zaostrzeń. Długofalowe leczenie powinno być indywidualnie dobrane dla potrzeb każdego chorego i skoncentrowane na poziomie lecznictwa podstawowego, natomiast leczenie specjalistyczne - zarezerwowane jest dla przypadków, które nie poddają się leczeniu podstawowemu.    Nowe spojrzenie na czynniki ryzyka choroby pozwala na przygotowanie odpowiednich programów prewencyjnych zwracających uwagę szczególnie na czynniki środowiskowe. Konieczne jest prowadzenie odpowiedniego planowania obejmującego analizę kosztów leczenia, jak również kosztów złego leczenia lub jego zaniechania.    c) wiedza rodziców na temat istoty choroby, diagnostyki i leczenia;    Edukacja musi obejmować nie tylko samych chorych i ich rodziny, ale również lekarzy - w tym lekarzy rodzinnych. Nie należy również zapominać o programach ukierunkowanych na lekarzy specjalistów: pneumologów, pediatrów i alergologów.    Kompleksowość terapii leczniczej tej przewlekłej choroby dotyczy poza działaniami medycznymi również działań psychologiczno-pedagogicznych.    Ad 3. Kasy chorych prowadzą analizę dostępu do świadczeń zdrowotnych, w tym także do specjalistycznych. Obejmuje ona monitorowanie następujących mechanizmów na rynku świadczeń zdrowotnych:    a) comiesięczne sprawozdania i kwartalne opracowania na temat realizacji umów i rozliczeń ze świadczeniodawcami - ilościowo i kwotowo;    b) nadzór nad realizacją ubezpieczenia zdrowotnego w zakresie udzielanych świadczeń zdrowotnych,    c) przeprowadzanie lub zlecanie przeprowadzania kontroli dotyczącej świadczeń zdrowotnych finansowanych przez kasę w zakresie:    - dostępności,    - satysfakcji pacjentów,    - uprawnień do świadczeń zdrowotnych,    d) analiza skarg i wniosków w ww. zakresie,    e) dokonywanie oceny zachorowalności i chorobowości wśród ubezpieczonych w kasie (analiza krótkoterminowa i długoterminowa).    Sekretarz stanu    Maciej Piróg    Warszawa, dnia 15 marca 1999 r.